DUCHOWOŚĆ KSIĘDZA BOSKO

Źródłem pracy duszpasterskiej Zgromadzenia Salezjańskiego jest misja, jaką przekazał mu, opierając się na nauce św. Franciszka Salezego, założyciel - św. Jan Bosko (1815-1888). Z jego inicjatywy, idei i ducha apostolskiego wyrosła różnorodna działalność Salezjanów.
Ksiądz Jan Bosko był przekonany, że dzięki temu charyzmatowi jego dzieło nie tylko przetrwa, ale będzie podlegało ciągłemu rozwojowi, przynosząc pozytywne efekty. Misję założenia Rodziny Salezjańskiej ks. Bosko rozumiał jako realizację jednego z elementów powszechnego zadania powierzonego Kościołowi. Duch salezjański jest więc specyficzną formą działalności apostolskiej całego Kościoła.















"Ci, którzy żyją według ciała, dążą do tego, czego chce ciało; ci zaś, którzy żyją według ducha, dążą do tego, czego chce Duch Boży" (Rz 8, 5) - czytamy u św. Pawła. Owego "ducha" z małej litery, kierowanego przez "Ducha" z wielkiej litery, przywykliśmy określać jako charyzmat.
Ten charyzmat salezjański jest całokształtem widzenia i wartościowania świata ludzkiego i misterium chrześcijaństwa, które stają się własnym stylem myślenia i odczuwania, życia i działania. Tak kształtowana droga życia ma poprowadzić do świętości życia, poprzez wspólnotę i naśladowanie Chrystusa.


Filary duchowości salezjańskiej

  • Duchowość wcielona - klucz do lektury i interpretacji jednorodnej całego życia chrześcijańskiego, która staje się kontemplacją obecności Boga.
  • Duchowość historii, która wyraża się w optymizmie wyrastającym z nadziei oraz w wielkiej radości, ponieważ wszystko widzi się w perspektywie Paschy i Zesłania Ducha Świętego, które prowadzą do "nowego nieba i nowej ziemi".
  • Duchowość zmagania (walki) pomiędzy dobrem i złem: ta walka wyraża się poprzez pasję apostolską.
  • Duchowość życia sakramentalnego: Sakrament pojednania i eucharystii.
  • Duchowość wspólnoty - komunii w miłości, jako "wieczernik" osób zgromadzonych wokół Maryi w żywym Kościele.